Okres Yayoi nastąpił po okresie Jomon, a pierwsze znaleziska dokonane na terenie północnego Kyushu datuje się na około III w. p.n.e. Nazwa „Yayoi” pochodzi od kopca odkrytego w 1884 roku w dzielnicy Tokio, Mukogaoka, Yoyoi-cho, Hongo. Jedną z przyczyn powstania ceramiki tego okresu była zmiana stylu życia ówczesnych mieszkańców z myśliwych i zbieraczy w społeczność rolniczą, której członkowie zaczęli posługiwać się naczyniami odpowiednimi dla osiadłego trybu życia. Podstawowymi wyrobami okresu Yayoi były słoje służące do przechowywania oraz naczynia garncarskie do gotowania, jedzenia i picia, takie jak kielichy na nóżce. Czasami, w niektórych przypadkach kształty i zdobienia bywały podobne do ceramiki okresu Jomon. Ceramika okresu Yayoi jest podzielona na trzy podokresy: Wczesny, Środkowy i Późny. Najbardziej reprezentacyjne wyroby Yayoi to ceramika stylu Ongagawa z podokresu Wczesnego, oraz stylu Sugu z Środkowego.