Po ceramice okresu Yayoi nastąpiła ceramika Haji, której wytwarzanie przypada na okres Kofun. Nazwa Hajiki (ceramika Haji) pochodzi ze źródeł pisanych okresu Heian takich jak Wamyoruijusho, czy Engishiki, ale termin ten jest ogólną nazwą stosowaną wobec prymitywnych nieglazurowanych wyrobów garncarskich z okresu Kofun i późniejszych. Sposób wytwarzania, tak jak w okresach wcześniejszych, polegał na zwijaniu i wypalaniu w procesie utleniania w niskiej temperaturze form, które były podobne do tych z okresów Jomon i Yayoi. Ceramikę Haji można podzielić na dwie ogólne podgrupy: naczynia rytualne i codziennego użytku, chociaż rozwój ceramiki Sue miał ogromny wpływ na użyteczność. Zasadniczo, ceramikę Sue stosowano głównie jako naczynia do przechowywania, a Haji jako naczynia do gotowania.